11. Am Grabe
(Am Graben - S.50-51)
vom Herr Hans Baumann
Schpringe [1]
-- 4 Buebe münd über en Grabe schpringe
-- dr chlii Hans macht es Theater
-- wo men im e Hand entgägeschtreckt, bruucht èr nöd emal
dHand für über de Grabe z'schpringe.
De Werner und de Fritz, de Ckurt und de chlii Hans sind bim
Laufe an en Grabe choo, de isch brait und tüüf gsii.
De chlii Hans sait: "Mir müend umcheere".
De Werner maint: "Chunnt nöd in Fraag". Èr hät Aalauf gnoo,
isch gschprunge und isch scho däne gsii.
Da isch au dr Ckurt gschprunge und dänn au no de Fritz.
Nume no dr chlii Hans hät sich nöd getraut. DIe andere händ
vo däne grüeft: "Schpring doch!"
De Ckurt hät gschpöttelet: "Gseesch uus wi nen Frosch!"
(S.50)
Da hät de chlii Hans tänckt: 'Èr hät rächt, ich bin en
Frosch.'
De Werner hät gsäit: "Ich nime diich uf dr Rugge und springe
dänn no mal."
Da hät de chlii Hand tänckt: 'Dänn keied mer baidi i de
Grabe'.
Da hät de Fritz gsait: "Wänn dr Grabe nöd gaz so brait wäri,
chiemtisch dänn drüber?"
"Dänn schoo!" hät de chlii Hans gsait.
Dr Fritz hat ain vo siine Füess a dr Graberand gschtellt,
hät em Hans e Hand entgägegschtreckt und hät gsäit: "Da,
mini Hand isch dr Rand!"
Dr chliini Hans hät nume no uf dHand vom Fritz glueget. Èr
hät tänckt: 'Diè isch ja gar nöd so wiit ewägg.'
Èr hät Aalauf gnoo und scho isch èr däne gsii.
De Fritz hät gsäit: "Ja soo, gseesch jetze! Mini Hand häsch
nöd emal bruucht."
Und ali vièr sind si wiitergloffe.
12. DSteffi gaat uf de Schpiilplatz
(Steffi geht auf den Spielplatz)
vo dr Frau Irina Korschunow
(S.52-53)
Chind im Sandchaschte [2] - Sandchaschte mit emene
Spiilbagger [3]
-- dSteffi chunnt uf de Schpiilplatz und me laat si deete
nöd mitspile, wil si no chlii isch
-- da chunnt de Peter und spillt mit drSteffi Giraiti und
mit em Schpiilbagger wird es Loch grabe.
DSteffi gaat mit drMueter uf de Spiilplatz.
"Ich wott Sandchueche bache", säit si. "Und es Loch grabe."
Im Sandchaschte sitze aber scho anderi Chind. Sie baued
Hüüser und Straasse und Garage für iri chliine nAuto.
"Ich wott au mitschpile", sait dSteffi. Doch dChind sind ali
vil gröösser als dSteffi.
"Gang ewägg", sait en Bueb. "Mit so Chliine tümmer nöd
schpile."
"Du bisch ja no es Beibi", sait es Maitli
"Ich bin e ckäs Beibi!" rüeft dSteffi.
Si schmaisst Sand gäge sMaitli und dChind schubsed si wägg.
DSteffi isch verärgerèt. Si mag nüme schpile.
"Ich wott hai", sait si.
"Lass doch di groosse Chind in Rue", sait dMueter.
"Chum, mir tüend e chli giraite."
Aber dSteffi hät e ckä Luscht. Si schtaat näbe dr Giraiti
und sait: "Ich wott hai."
Da chunnt en Bueb. Èr hät en roote Pulli aa und en Bagger im
Arm.
"Wämmer giraite?" frööget èr. (S.53)
DSteffi antwortet nööd.
"Chum doch", sait dr Bueb. Èr schtellt siin Bagger ane. Èr
sitzt uf dGiraiti.
"Chum doch", sait er nomaal.
Da sitzt dSteffi isch näben ihn und sie giraitet zäme.
"Ich haisse Peter", sait dr Bueb. "Wämmer mit miim Bagger
schpile?"
Èr zièt dSteffi zum Sandchaschte. DI andere Chind sind no
daa. Aber dSteffi spillt jetzt mit em Peter. Si baggret es
grosses, tüüfes Loch. (S.53)
13. Hasefueter ais zwai drüü
(Hasenfutter eins zwei drei - S.57-58)
vom Janosch
En Haas [4] -- Hasechindli [5]
-- e Hasefamiliè wird da ir Hasefueter frässe.
Naiaberau, da chochet dHasemueter
Uf em Chochhèrd sHasefueter.
Si rüert im Topf umenand ais zwai drüü
Grüene Chabis, Chabis, Herdöpfelpüree.
Und zum Dessert foif sächs sibe
Gits na süessi Zuckerrüebli.
Ghöret er dHäslichindli singe:
DMueter söll ändli sÄsse bringe?
DLöffel ligged scho paraat,
Und s'chlinschte Häsli schreit:
"Mir wänd ändli ässe, Mueter.
Mir wänd oises Hasefueter.
Mir wänd ändli ais zwai drüü
Grüene Chabis, Chabis, Herdöpfelpüree.
Und ais zwai drü vièr foif sächs sibni
Zum Dessert süessi Zuckerrüebli.
"Nai", so sait jetze dFrau Mama,
"Dr Vatter isch ja no gaar nöd daa."
Ais zwai drü vièr foif sächs sibni
Wo isch dänn de Vatter nume blibe?
Naiaberau, dHäslichinder wartet,
Und dr Vatter isch im Gaarte.
Mues de Rüebli Wasser gee,
Mues luege, ob dBlüemli scho chömed,
Und vom Chabis dRaube verjage (S.57).
Und sHoi haime trääge.
Und mit dr Harcke d'Èrde räche,
Und mit em Schpaate Löcher schtäche.
Und dBöle mues me au no versoorge.
"Oo naiaberau, das mach ich lièber am nögschte Moorge",
Sait dr Vatter acht nüün zää,
"Dänn iich ues jetze haime gaa,
Wo mini Hasechindli waarted.
Und iich sitz immer no im Gaarte."
Èr nimmt no ne Pfoote voll
Vo dèm guete Bluemechool.
"Oh, da chunnt dr Vatter sccho",
Rüeft dr ainti Hasesohn,
"Jetzt chömmer ändli ässe, Mueter."
Ja genau, isch das guet das Hasefueter! (S.58)
14. Dr Igel im Schpiègel
(Der Igel im Spiegel - S.59-62)
vom Herr Dimiter Inkiow
Igel im Wald [6] -- En Schpiègel im Wald [7]
-- en Igel gseet sich sälber im Schpiègel und maint, das
segi en andere nIgel
-- a Schluss gseet èr vièr Igel mit Brüt, also acht Igel.
Emale hät en junge nIgel
im Wald gfunde en Schpiègel.
Dr jungi Igel hät gluegt i de Schpiègel -
und was hät èr deete gsee? En Igel.
"Hallo Igel!"
sait dr jungi Igel zum Igel im Schpiègel.
Und hät höflich gnicket.
Dr Igel im Spiègel hät au höflich gnicket.
Dr jungi Igel hät de Igel im Schpiègel beschnüfflet.
Da hät dr Igel im Schpiègel au dr jung Igel beschnüfflet.
(S.59)
"Säg emaal", hät dr jungi Igel de Igel im Schpiègel gfröget,
"chasch du nöd use us diim Huus?"
Und èr hät ihn aaglueget mit enere Fraag im Gsicht.
Dr Igel im Schpiègel hät de jungi Igel vor em Schpiègel au
so aaglueget mit enere Fraag im Gsicht.
"Ckai Angscht Ckoleeg. Du wirsch nöd für immer deet drin
iigschperrt bliibe.
Ich wirde diich befreie!"
hät de jungi Igel vor em Schpiègel gmaint.
"Das schwöör iich diir!"
Und èr hät zum Schwuur sini Pfoote glupfet.
Dr Igel im Spiègel hät au sini Pfoote glupfet.
Dr Igel vor em Schpiègel isch wäggange zum en Schtai go
sueche.
Da hät èr gsee, wiè dr Igel im Schpiègel au ewägg gange
nisch, zum en schtai go sueche.
Dr jungi Igel isch zruggchoo mit emene Schtai i dr Pfoote.
(S.60)
Da hät er gsee, wiè dr Igel im Schpiègel au mit emene Schtai
i dr Pfoote zruggchoo isch.
Jede hät jetzt mit siim Schtai uf de Schpiègel gschlage, mit
voller Pauer (Power).
Da isch dr Schpiègel in vièr Taili zerbroche. Und plötzlich
sind da vièr Igel daa gsii. Ganzi vièr Igel.
Das hät de Igel vor em Schpiègel seer verwunderet.
Èr hät Angscht überchoo und isch ewägggloffe.
Und hät gsee, wiè di vièr Igel i de vier zerbrochene
Schpiègelschtückli au ewägggloffe sind.
Wo dr jungi Igel nach enere gwüsse Ziit zruggchoo isch, da
sind si plötzli ali wider daa gsi. Daas hät de jungi Igel
sehr gfroit. Und èr hät beschlosse, bi sini noie Fründe
regelmässig es Bsüechli go mache.
Èr hät das au esoo gmacht. Jede Taag. Bis èr an emene Taag
gsait hät (S.61):
"Tschüs mini Fründe. Ich wirde miir jetzt e Brut sueche gaa.
Wänn iich aini finde, wirde iich si oi vorschtele."
Èr hät allne mit sinere Pfoote gwuncke zum Abschiid. Und diè
Igel i de vièr Schpiègelschtückli händ ali zrugggwuncke.
Nach zwai Wuche isch dr jungi Igel mit enere Brut zruggchoo.
Da isch èr nume na gschtuunet und isch wie aagnaglet
schtaablibe. Dänn ali vièr Igel i de vièr Spiegelstückli
händ au Brüt ghaa. Das mues me fiire!
15. Alles gloge
(Lauter Lügen - p.63-64)
vo dr Frau Sibylle Mews
-- e Lüügegschicht
Du chasch es glaube oder nöd, am letschte Dunnschtig isch
ales andersch gsii wi susch.
Won ich uufgschtande bin, händ dBoim iri Wurzle i de Himel
gschtreckt, dWise hät roots Graas ghaa, dVögel händ bäled
und dHünd hand "I-ah" gmacht.
Ich han schnäll de Mantel mit de Füess aaglait, han mir
dSchue über de Chopf zoge und bin drvoo gschtelzt. Wiit bin
i da nonig choo, da han iich gsee, wi nen Wage sRoss zoge
hät. Dr Puur hät mich böös aackrèièt, dass iich Platz mache
söll, und sHuen hät en Chorb mit dr grupfte Püürin uf em
Schooss ghebet.
"Wo ane wotsch dänn du, guete Ckoleeg?" han iich de Puur
gfrööget.
"Is Dorf Übermuet, hinder em Bèrg Widuwotsch", hät de Puur
gmaint, "deete sölls Chüe gee, wo Wii statt Milch gänd, und
us de Brüne söll puure Gerschtesaft sprudle [Bièr]."
"Deet ane wott iich au", han iich gsait, doch de Puur hät
bälet:
"Duu chunsch nöd deet ane, sondern nume dee, wo dümmer isch
als di tümmschti Gans, hässlicher als di schwerzischti Nacht
und frächer als de vorwitzigschti Schpatz. Das muesch du
wüsse: Wänn du us Lüüge (S.63) chasch Netzli schtricke, us
Chaarte chasch Hüüser baue, us Luft Schlösser errichte, und
us enere Mugg en Elefant mache, dänn dörfsch au duu diich
deete zaige!"
Jetzt hät èr mir no e langi Nase gmacht, hät dBai id Hand
gnoo und hät sich us em Schtaub gmacht. Ich han en gsee
inere Wulche verschwinde.
So isch es am letschte Dunnschtig gsii, ob dus glaubsch oder
nöd.
Schpringe [1] -- Chind im Sandchaschte [2] -- En Haas [4] -- En Igel im Wald mit emene Schpiègel [6] -- En Aff tuet naatäncke: alles gloge Zoom [10]
