6. DSteffi baut en Turm
(Steffi baut einen Turm - S.37-38)
vo dr Frau Irina Korschunow
En Turm us Bauchlötzli mit emene Toor [1]
-- dSteffi baut mit Bauchlötzli en Turm mit emene Toor, wo
chliini Auto chönd durefaare
-- dMueter wot ga poschte, aber dSteffi wott nume schpile
und proteschtiert so wild, dass si de Turm umstoosse tuet
-- nach em Poschte baut si de Turm wider uuf und stosset ihn
niè me um.
DSteffi hät vili Bauchlötzli, roti, blaui, grüeni, gääli.
Mit dem baut si sich en Turm. En Turm mit emene spitze Dach
und mit emene Toor. Dur das Toor chönd dAuto faare. Ändli
isch de Turm fertig.
Da sait dMueter: "Chum, Steffi, mer gönd ga poschte."
"Nai", sait dSteffi. "Ich will mit miim Turm schpile."
Si nimmt sgrüene Auto und laat es dur sToor faare.
Da sait dMueter: "DGschäfter mached bald ali zue, Steffi".
DSteffi sait: "Ich wil aber mit miim Turm schpile".
Si nimmt de gääli Bus und laat en dur sToor faare.
Da sait dMueter: "Iich bruuche Flaisch und Salaat. Susch
hämmer nüt zum Ässe."
DSteffi: "Ich wott nüüt ässe. Iich will schpile."
Si nimmt de Aff Fip und laat ihn uf de Turm chlädere. Èr
sitzt zoberscht und winckt.
Da sait dMueter: "Aber de Papa und iich wänd ässe (S.37).
Chum, du chasch spöter wiiterschpile."
Si bucket sich und hebt dSteffi ufe. Da wird dSteffi wüetig.
Si zabelet und strampelet und stosst mit de Füess gäge de
Turm.
"Ckrrrrrach!" häts gmacht.
De Turm isch umgfale. Dr schööni Turm!
DBauchlötzli ligged jetz uf em Teppich, di rote, blaue,
grüne, gääle. Und dr Aff Fips ligt derzwüsche.
Jetz hät dSteffi e ckän Turm me. Si isch so truurig.
Bim Poschte tänckt sie nume an de ckabuttig Turm.
DMueter sait: "Bausch dir hald en noie!"
Das macht dSteffi au. Si baut en schöne noie Turm mit emene
schpitze Dach und emene Toor. Und dänn tuet si de niè me
umstosse. (S.38)
7. De Tobias und dInes underem Rägeschirm
(Tobias und Ines unter dem Regenschirm - S.41-43)
vo dr Frau Ursula Fuchs
Zwai Chind mit emene Rägeschirm [2] -- Es Schpiilschiff
für Fantasiiraise [3]
-- dInes teschtet en noie Rägeschirm in Rot mit blaue Tupfe
mit emene Griff wi nes Aichhörnli
-- de Tobias will au de Rägeschirm teschte, èr mag
sAichhörnli und dInes
-- de Tobias will mit dr Ines nach Schpanie faare - im
sälber gmachte Schiffli us Matratze.
Am Namitaag rägnets.
De Tobias froit sich. Èr hüpft vo einere Pfütze in di ander.
Wo nèr gnueg hät, lauft èr hai. Vor em Huus sitzt dInes uf
enere chliine graue Muur. Under emene Rägeschirm.
Fröget de Tobias: "Was machsch duu dänn daa?"
"Ich probiere miin Schirm uus", sait dInes, "dänn dee hät
mir min Papa gschänckt."
Dr Tobias fröget, ob èr au dörf uusprobiere. Èr dörf. Dr
Schirm isch rot mit blaue Tupfe.
Da sait de Tobias: "Das isch aber en luschtige
Rägeschirm"
Dr Ines gfallt èr au. Am beschte gfallt ire sAichhörnli. Dr
Griff vom Schirm isch es Aichhörnli us Holz.
DInes sait: "Mir gfalet Aichhörnli guet."
"Mir au", sait de Tobias. Aber èr ckännt öpper, wo ihm no
mee gfallt.
"Soo? Wèr dänn?"
Das verrsatet de Tobias nöd. Dänn das isch siis Ghaimnis.
"Verratisch mir diis Ghaimnis?"
"Hè è", sait de Tobias. Das verraatet èr nöd. Niè verratet
èr das (S.41).
"Dänn dörfsch du au nüme miin Schirm uusprobiere." DInes
rutscht vo ihm ewägg.
De Tobias bliibt zerscht sitze. Dänn rutscht èr hinder de
Ines hèr. Vilicht, vilicht sait ers ja doch. Also, wer
gfallt ihm no mee?
"Du!" sait dr Tobias. Und tippet mit em Zaigfinger uf dInes.
"Miich?" fröget dInes.
"Ja!" De Tobias nickt.
"Warum chasch du mich guet liide?" frööget dInes.
"Wil du so guet schmöcke tuesch, nach Salz und nach Meer."
DInes isch vor vièr Jaare us Schpaniè choo. De Tobias hät im
letschte Summer Fèriè in Schpaniè gmacht. Am Meer. Bi de
Mööwe. das isch sehr schön. Immer wänn de Tobias dInes
gseet, dänckt èr as Meer.
DInes fanget en Rägetropfe mit dr Hand uuf und sait, dass in
Schpaniè jetz bestimmt dSune schiint.
"Faarsch du in dèm Jaar i dFèriè nach Schpaniè?" fröget de
Tobias.
"Nai", sait dInes. "Mir händ e ckä Gäld."
Wänn dInes wott, cha si mit em Tobias faare.
"Mit diir?"
"Ja, iich faare oft uf Schpaniè. Mit em Schiff." Das baut
sich de Tobias in siim Zimmer us Matratze.
Si chönd grad loosfaare. SSchiff isch scho fertig. Wil de
Tobias hüt Namitaat uf Madagasckar hät wele (S.42). Aber mit
dr Ines faart èr natürli uf Schpaniè.
DInes hopset vo dr Muure. Rännt über di graue Schtaiplatte
is Nachberhuus.
"Wo wotsch duu dänn hii?"
"DMueter ga fröge, ob iich mit dir uf Schpaniè dörf!" Si
dreiet ich um und lachet.
8. DJulia und dr chlii Gloon Popckorn
(Julia und der kleine Clown Popkorn - S.44-46)
vo dr Frau Eveline Hasler
Zwai Glöön [4] -- und dänn gaat dr Gloon Popckorn id
Schuel id Cklass vo dr Julia [5]
-- dJulia gaat i de Zirckus und isch begaischteret vom Gloon
Popckorn
-- dJulia ladet de Gloon Popckorn ii, in iri Schuel zchoo -
und de Popckorn chunnt.
DJulia dörf i de Zirckus gaa. DNummere mit de Glöön gfallt
ire am beschte. De groossi Gloon haisst Popone. Dr chliini
Gloon haisst Popckorn. De Popone isch de Vatter vom
Popckorn.
De Popone nimmt de Popckorn uf dSchultere und chläderet e
Laitere ufe. Dr chliini Gloon kheit zwüsche de Schprosse vo
dr Laitere dure. Èr chugelet wi ne Nuss am Bode. Schtaat
uuf. Wirft es Handschüssli. Lachet.
Nach dr Vorschtelig (S.44) trifft dJulia dr chliini Gloon.
Èr sitzt vor em Zirkuswage und blaaset e winzigi Trompeete.
"Dini Nummere isch di beschti gsii", sait dJulia.
"Dancke", sait de chlii Gloon. "Was machsch du morn?" will
dJulia wüsse.
"Iich mues üebe", sait de Popckorn. "Üebe, wi me vo dr
Laitere kheit. Üebe, wi me uf enere winzige Trompeete
blaaset. Üebe, wi me mit Bäll tuet jongliere."
"Jongliere, was isch das?" wott dJulia wüsse. De Popckorn
wirft drüü Bäll id Luft und fanget si uuf.
"Und duu? Was machsch duu?" wott de chliini Gloon wüsse.
"Iich gange id Schuel", sait dJulia. - "Tuesch du läse und
schriibe lerne?" - DJulia nicket. - Da maint de Popckorn:
"Miin Vatter wott, dass iich besser schriibe und läser
lerne." (S.45)
DJulia macht en Vorschlaag: "Chum doch i mini Schuel. Mir
händ e netti Lehrerin, dFrau Lohner."
Am andere Morge sitzed dChind vor irne Heft und sind am
Schriibe. Da chlopfet öpper.
"Herain!" rüeft dLehrerin. De Popone und de Popckorn chömet
is Cklassezimmer ine. DFrau Lohner redet mit em Popone. Dänn
sait si.
"Popckorn, dr chliini Gloon, isch oise noie Schüeler!"
"Bravoo!" rüefed dChind. "Wo wotsch gèrn sitze, Popckorn?
Mir händ es paar leeri Plätz."
De Popckorn luegt umenand. "Ich würdi am liebschte näbed dr
Julia sitze", ait èr und lachet. DJulia wird es bitzeli
root. Si froit sich.
9. Chinderhänd
(Kinderhände - S.47)
vom Herr Hans Baumann
Es paar Händ [6]
Es Holländerchind,
es Negerchind,
es Chinesechind
trucket bim Schpile
iri Händ i de Lehm.
Jetz gang ga luege und säg:
Weli Hand isch vo wèm?
10. Vom Bueb, vor dem ali Angscht ghaa händ
(Von dem Jungen, vor dem alle Angst hatten - S.48-49)
vo dr Frau Elisabeth Stiemert
Chinder schpiled Fuessball [7]
-- e Familie mit emene Bueb isch früsch in Ort züglet, wont
a dr Draierlai-Straass und ali redet nume schlächt über de
noii Bueb, so dass nièmer mit ihm schpillt
-- da isch en Bueb vonere andere Schtadt uf Bsuech zu enere
andere Familie an der Draierlai-Straass choo, hät de Bueb
gsee, wi nèr elai sitzt und hät mit
-- und ab sofort händ ali Chind mitüberchoo, dass ali
schlächte Grücht gäge de Bueb gloge gsii sind.
I dr Draierlai-Straass hät emal en Bueb gwont, vor dem ali
Angscht ghaa händ. Dr Bueb hät da nonig lang deete gwont. Èr
isch gröösser gsii als ali andere Chind, und èr isch uf dr
Schtäge vor siim Huus gsässe aifach soo. Jede Taag isch de
Bueb da uf dr Schtäge gsässe, und èr hät maischtens es
bööses Gsicht gmacht. Such hät èr nüüt gmacht.
Mängisch hät èr allerdings gschpoizt, aber nume uf
dSchtraass. Mängisch hät èr au luut pfiffe. Èr hät zwai
Finger i siis Muul gschteckt und hät dänn würckli ganz luut
pfiffe. Mängisch hät èr au id Luft boxet. Mit zwai Füüscht
hät èr vor sich hii boxet, als ob öpper da wèri, de so boxet
würdi. Aber èr isch drbii immer uf dr Schtäge gsässe.
Trotzdem händ die andere nAngscht ghaa.
Wänn dChind us dr Draierlai-Straass händ müse go poschte,
sind si nid bim Bueb verbiigloffe. Si sind uf der andere
Siite vo dr Schtraass gloffe. Und wänn dr Bueb zu ine
glueget hät, sind si schnäller gloffe.
Es paari händ glaubt, dr Bueb hetti es Mässer. Anderi händ
glaubt, èr würdi vo ine Gäld chlaue wo si zum (S.48) Poschte
bruuched, und sicher würdi èr au Schpiilsache schliisse. En
Bueb, wo immer so böös luegt, wür sicher ales schliisse. Und
sicher scho würd èr chlini Chind zämeschlaa.
Ainmal isch es Chind id Draierlai-Straass uf Bsuech choo,
und nach em Ckafliplausch isch sChind usechoo. Es hät siin
Böle drbiighaa und hät sehr gern schpile wele. Da isch das
Chind mit em Böle zu dem Bueb. Es hät ja nöd gwüsst, dass di
andere vor dèm Angscht händ.
"Wämmer schpile?" hät das Chind de Bueb gfröget. Dr Bueb hät
nume gluegt und gschtuunet. Dänn isch èr vo dr Schtäge
uufgschtande und hät glachet.
"Loos", hät dr Bueb gsait, "mir gönd go Gool schüüsse!"
Di andere Chind us der Draierlai-Schtraass händ sich
gägesiitig aaglueget, wi dr Bueb mit em fremde chind
gschpillt hät. Si sind wiit ewagg gschtande. Aber si händ
gsee, dass dr Bueb au glachet hät.
'Vilicht hät de Bueb e ckäs Mässer', händs jetzt tänckt.
'Vilicht chlaut èr ja gaar nööd.'
'Vilicht tuet er ja au nüüt schliisse, und tuet sicher au
niemer zämeschlaa.'
Morn wänds ihn ga frööge, ob er Luscht hetti zum schpile mit
ine.
